Rowerowa Sieć

Trasa - pomorskie

Trasa 3: Trasa 3. Gdańsk Główny (PKP) – Krępiec – Trutnowy – Gdańsk Główny (PKP)

Żuławy Gdańskie

Stanowią część Żuław Wiślanych i położone są w równinie deltowej na lewostronnym brzegu Wisły. Ukształtowanie powierzchni - rozległa nizinna, w obrębie której przebiegają poziomice zerowe z licznymi obniżeniami terenu zwanymi obszarami depresyjnymi. Wyżej położone tereny stanowią tereny pochodzenia antropogenicznego: groble, wały przeciwpowodziowe oraz terpy (niezbyt wysokie pagórki, na których zlokalizowane są zabudowania gospodarcze) i tzw. trifty (równolegle biegnące drogi gruntowe wzdłuż rowów, służące przede wszystkim do wygonów bydła).

Gleby żyzne, przede wszystkim mady i piaski rzeczne.

Obok mennonickiej rzeźby terenu, najbardziej charakterystycznym składnikiem krajobrazu są wody powierzchniowe - rzeki Wisła, Radunia, Motława i Czarna Łacha. Teren Żuław poprzecinany jest setkami kilometrów rowów, kanałów, grobli i wałów przeciwpowodziowych. O wyjątkowy uroku krajobrazowym decydują stare ogłowione wierzby rosnące wzdłuż cieków wodnych.

Żuławy pod względem klimatycznym wyróżniają się odrębnością swoistą dla równiny deltowej Wisły. Cechuje ją podwyższona wilgotność powietrza, w porównaniu do pobliskiej Mierzei Wiślanej. Często spotykanym zjawiskiem są lokalne obniżenia temperatury, częste i długo utrzymujące się mgły przyziemne. Otwarta przestrzeń sprzyja swobodnemu przemieszczaniu się wiatrów. Sprawia to, że warunki klimatyczne nie należą do korzystnych. Walory przyrodniczo-turystyczne oraz specyficzny i niepowtarzalny charakter ukształtowania terenu sprawiają, że Żuławy są krainą niezwykle ciekawą i pociągającą. Uroku odkrywania jej zakątków dodaje forma uprawianej turystyki: rowerowa, piesza czy spływy kajakowe.

Menonici a rolnictwo

Menonici byli znakomitymi rolnikami i inżynierami. Zaszczepili na polski grunt niezwykle rozwiniętą kulturę agrarną. W przeciągu dwóch wieków przekształcili rozległe połacie delt rzecznych w urodzajne pola uprawne. Osuszyli podmokłe tereny, przywracając je rolnictwu. Krajobraz jaki po sobie zostawili to setki kilometrów kanałów irygacyjnych, groble, tamy, mosty i poletka uprawne. Perełkami ich spuścizny są liczne wiatraki. Nasadzenia wierzby i ich ogławianie stanowiły zaś naturalny system odwadniający. wierzby są bowiem żywymi pompami – jedno drzewo odciąga z gleby i odparowuje do 50 litrów wody dziennie.

„Wyspa Plejstoceńska”

Położona w miejscowości Grabiny-Zameczek (gm. Suchy Dąb). Jest to najwyższy punkt Żuław (11,3 m n.p.m.) będący pozostałością po ostatnim zlodowaceniu. Przez mieszkańców nazywany jest też "Żuławską Górą".

Stara Motława

Razem z Nowa Motławą stanowi dolny odcinek Motławy w Gdańsku i płynie Opływem Motławy (okolice Gdańska Dolnego Miasta).

Motława – rzeka w woj. pomorskim o długości 64,7 km. Źródło ma w jez. Szpęgowskim Południowym (Pojezierze Starogardzkie) a ujście w Martwej Wiśle w Gdańsku koło Polskiego Haku. Opływ Motławy wpada do Martwej Wisły w Gdańsku niedaleko Gęsiej Karczmy.

Terpy

Sztucznie usypane niezbyt wysokie pagórki, występujące na terenach zalewowych na obszarach poddanych polderyzacji. Lokalizowano na nich zabudowania mieszkalne i gospodarcze, co stanowiło dodatkowe zabezpieczenie przeciwpowodziowe osuszanego obszaru. Charakterystyczny element krajobrazu Żuław Wiślanych.

„Trifty”

Równolegle biegnące drogi gruntowe wzdłuż rowów, służące przede wszystkim do wygonów bydła. Stanowią charakterystyczny element krajobrazowy na terenie Żuław Wiślanych.

Rowerowa sieć GraminGo www.go.locatelo.com

Projekt zrealizowany dzięki dofinansowaniu Samorządu Województwa Pomorskiego oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Gdańsku.